Een nieuw dansjaar, een nieuwe fase voor Dansplein

Het nieuwe schooljaar staat voor de deur en ik merk dat ik er dit jaar extra naar uitkijk.

Misschien komt dat doordat er op dit moment zoveel samenkomt. Een nieuw docententeam, een nieuwe website, een vernieuwde uitstraling en tegelijkertijd heel veel vertrouwde elementen die Dansplein maken tot wat het inmiddels is.

De nieuwe website die deze week online is gegaan, voelt voor mij daarom niet alleen als een nieuw jasje. De stijl die je nu ziet, zat eigenlijk al veel langer in mijn hoofd. Oplettende leerlingen herkennen misschien zelfs iets terug van de Dansplein-truien die we ongeveer drie jaar geleden maakten. Toen kreeg iedere afdeling voor het eerst een eigen kleur en identiteit. Een klein begin van iets wat we nu veel verder hebben doorgetrokken in de hele uitstraling van de school.

Meer dan tien jaar Dansplein

Er is nogal wat veranderd in de afgelopen jaren.

Dansplein bestaat inmiddels meer dan tien jaar en zelf run ik al een dansschool sinds mijn negentiende. In die tijd zijn er namen veranderd, samenwerkingen ontstaan en weer veranderd, uitdagingen voorbijgekomen en vooral ontzettend veel mooie dingen gemaakt.

Natuurlijk onze jaarlijkse voorstellingen, maar ook producties en projecten samen met de gemeente, harmonieën, muziekanten, theatermakers, festivals en allerlei andere partners.

Als ik terugkijk, zijn het vooral de mensen die daarin steeds het verschil hebben gemaakt.

Dit schooljaar voelt ook daarom bijzonder. In de afgelopen twee à drie jaar is er langzaam een vrijwel nieuw docententeam ontstaan. We hebben afscheid genomen van een aantal geweldige collega's. Opvallend genoeg bijna allemaal vanwege zwangerschap en gezinsuitbreiding. sommige docenten die al meer dan tien jaar bij Dansplein/Danstheater Roosendaal hebben lesgegeven en de school letterlijk mee hebben zien groeien.

Daar mogen we ontzettend trots op zijn.

Tegelijkertijd staat er nu een fris team klaar waarmee we een nieuwe periode ingaan. Nieuwe energie, nieuwe ideeën en verschillende achtergronden, maar met dezelfde wens om goede en inspirerende lessen neer te zetten.

Een dansjaar in vier fases

De afgelopen jaren heb ik veel geëxperimenteerd met de opbouw van ons schooljaar. Daaruit is steeds duidelijker een structuur in vier fases ontstaan.

Niet omdat ieder dansjaar in hokjes moet passen, maar juist omdat iedere periode iets anders nodig heeft.

Op 31 augustus starten we officieel met fase 1: kennismaken.

Daarna volgt een periode van oriëntatie en verdieping, vervolgens verschuift de aandacht steeds verder naar choreografie en het maakproces en uiteindelijk komen we in de uitvoerende fase, waarin alles samenkomt richting optredens en de jaarlijkse voorstelling.

Je zult mij dit schooljaar waarschijnlijk vaker over deze fases horen en zien schrijven.

Fase 1: vooral veel ontdekken

De eerste fase vind ik misschien wel één van de leukste periodes van het jaar.

Iedereen komt na de zomer opnieuw samen. Nieuwe leerlingen stappen binnen, groepen veranderen, docenten leren hun dansers kennen en leerlingen ontdekken opnieuw waar ze plezier en uitdaging uit halen.

Juist in deze periode wil ik iedereen aanmoedigen om ook eens buiten de eigen vertrouwde dansstijl te kijken.

Volg je normaal ballet? Stap eens binnen bij modern.Dans je hiphop? Probeer eens Show & Performance.En misschien ontdek je juist bij een docent of stijl waarvan je het niet verwacht iets waar je later weer ontzettend veel aan hebt.

Een proefles is bij Dansplein altijd gratis. Niet alleen voor nieuwe leerlingen, maar ook omdat ik geloof dat dansers enorm veel kunnen leren van verschillende docenten, bewegingsstijlen en manieren van werken. Het is ook de gehele kern van waarom Dansplein is ontstaan.

Op 3 juli terug naar het theater

Ondertussen kijk ik natuurlijk ook alweer vooruit naar het einde van het schooljaar.

Afgelopen jaar moesten we onze voorstelling verplaatsen naar het Cultuurhuis. De tijdelijke schouwburg bood voor onze productie simpelweg te veel praktische beperkingen. Er waren te weinig kleedkamers en een magazijnruimte had als extra kleedruimte moeten dienen. Ondanks alle goede bedoelingen vond ik het geen fijne gedachte om leerlingen daar een groot deel van de dag te laten verblijven.

Ook de tribune in de grote hal was zo massaal opgezet dat ik bang was dat onze voorstelling een deel van haar charme zou verliezen.

Terugkijkend was het Cultuurhuis een mooie oplossing. Tegelijkertijd kwamen we daar natuurlijk weer andere uitdagingen tegen. Dat houdt je scherp, zullen we maar zeggen.

Voor komend schooljaar is inmiddels de grote zaal van de nieuwe schouwburg gereserveerd voor 3 juli.

Hoe die nieuwe zaal er straks precies uitziet, is voor mij op dit moment ook nog een verrassing. Maar alleen al het idee dat we weer teruggaan naar een echte, vertrouwde theateromgeving maakt mij als artistiek leider ontzettend blij.

Van losse dansen naar één geheel

Fase 1 is voor mij traditioneel ook het moment waarop de eerste ideeën voor de voorstelling beginnen te ontstaan.

Afgelopen schooljaar hebben we geëxperimenteerd met een nieuwe vorm: verschillende afdelingen werkten aan choreografische stukken van ongeveer vijftien minuten.

Dat was een behoorlijke uitdaging.

Voor de leerlingen betekende het langer geconcentreerd dansen en leren onderdeel te zijn van een groter geheel. Voor docenten betekende het samenwerken, materiaal op elkaar laten aansluiten en niet alleen nadenken over één choreografie, maar over de ontwikkeling van een compleet stuk.

Naar mijn gevoel was die eerste opzet geslaagd.

Daarom wil ik deze manier van werken komend jaar voortzetten en verder ontwikkelen.

Het grote voordeel is dat we steeds verder weggaan van het klassieke idee van: dansje klaar, applaus, stilte, volgende groep.

In plaats daarvan kunnen dansers en docenten samen bouwen aan grotere stukken waarin choreografieën elkaar opvolgen en ondersteunen. Uiteindelijk ontstaat zo veel meer één voorstelling, een geheel waarin iedere groep een eigen plek heeft.

En juist dát maakproces vind ik ontzettend interessant.

Vier keer per jaar zelf de studio in

Ook mijn eigen rol binnen de lessen blijft komend jaar hetzelfde.

Zoals veel leerlingen inmiddels weten, ben ik ongeveer vier keer per jaar zelf aanwezig binnen de verschillende lessen. Niet om de les van de docent over te nemen, maar om te kijken, te observeren en samen te bespreken waar groepen staan.

Ik vind het belangrijk om niet alleen vanuit een rooster, planning of voorstelling naar Dansplein te kijken.

Je moet de studio in.

Je moet zien hoe een groep verandert, waar een docent tegenaan loopt, waar ineens iets moois ontstaat en hoe een leerling die een jaar geleden nog onzeker binnenkwam opeens vol overtuiging door de ruimte beweegt.

Samen met de docenten kijken we waar we kunnen groeien, maar minstens zo belangrijk: we mogen ook gewoon genieten van wat er ieder jaar weer gebeurt.

En ja, we willen graag groeien

Dat geldt niet alleen voor onze leerlingen.

Ook als school hopen we dit jaar verder te groeien.

Tijdens deze eerste fase zullen we daarom extra aandacht besteden aan het zichtbaar maken van onze lessen en Dansplein zelf.

En daar kan ik eigenlijk heel ingewikkeld over doen, maar heel eerlijk: als ik kijk naar het team dat er nu staat, het aanbod dat we hebben en wat er binnen onze lessen gebeurt, vind ik dat we een prachtige dansschool hebben.

Dan zou ik het vooral jammer vinden als iemand die heel graag zou willen dansen simpelweg nooit bij ons binnenstapt.

Dus aan iedereen die komend seizoen weer begint: dans vooral veel, probeer eens iets nieuws en neem gerust een vriend, vriendin, broer, zus, vader, moeder of iemand anders mee die nieuwsgierig is.

De deur van de studios staat open.

Ik kijk ernaar uit om iedereen vanaf 31 augustus weer te ontvangen en samen met onze docenten aan een nieuw dansjaar te beginnen.

Nieuwe website.

Nieuwe energie.

Een nieuw team.

Maar vooral weer heel veel dans.

Tot snel in de studio,

Rob van de Geijn

Artistiek en zakelijk leider Dansplein Roosendaal